به نام خدا

دست هایم تازه شروع کرده اند به نوشتن...

باورت می شود چشمهامان دریا شده بود از پس موج های شور که سر می کوباندند به ساحل نام تو!

صداهامان  فریاد می شدند در گلو به بهانه ی گلو...!
و دل هامان به دیوانگان در بند می مانست که ۱۰۰۰بار می شکستند هر بار که نام سنگ و سر و خون می امد.....!

حالا تمام وجودمان ارزو!

چقدر غمناک است این محرم نه تنها به خاطر عاشورا که محرم خاطره ی پرواز است پرواز جدت ....محرم یاد سر و شمشیر است محرم تمام فاطمیه است محرم نشان زهر و جگر شرحه شرحه است.....چشمهایم همین چند دقیقه را امان داده بودند!